Η ιστορία αφορά ένα παιδί που ζητά επίμονα ένα κατοικίδιο (ένα σκυλάκι, ένα γατάκι, έστω ένα χρυσόψαρο), αλλά η μαμά του αρνείται κατηγορηματικά. Παράλληλα, η μαμά τρώει συνεχώς, χαμογελάει μυστηριωδώς και... παχαίνει, παχαίνει κρύβοντας ένα μυστικό (το οποίο συνδέεται με τον ερχομό ενός νέου μέλους στην οικογένεια). Όμως, πέρα από το γέλιο και τις ανατροπές στο τέλος μιας ιστορίας, το κάθε βιβλίο είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας.
Η φιλαναγνωσία δεν χτίζεται με πίεση, αλλά με τη χαρά της απόλαυσης της ανάγνωσης και με το αίσθημα της ικανοποίησης που κάθε παιδί βιώνει, όταν καταφέρνει να διαβάσει ένα ολόκληρο βιβλίο μόνο του. Το βιβλίο για να αγαπηθεί πρέπει να προσφέρεται καθημερινά ως ευκαιρία χαράς και επικοινωνίας, έκφρασης και παιχνιδιού, έμπνευσης και νοερού ταξιδιού. Να προσφέρονται ευκαιρίες για ανάγνωση στο σπίτι, στο σχολείο, στο πάρκο, στο βιβλιοπωλείο, σε μια βιβλιοθήκη, στην αυλή του σχολείου, στο σπίτι του φίλου/ης, στο σπίτι της νονάς, της γιαγιάς, σε ένα παγκάκι, στο τρένο κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού, στο αυτοκίνητο.......
Οι ζωγραφιές είναι μαθητών Β΄ και Γ΄ Δημοτικού.
Υπεύθυνη Σχολικής Βιβλιοθήκης: Μαρία Ταχτσόγλου, ΠΕ70
