Πράξη ευθύνης και προσφοράς

Σε μια ημερήσια σχολική εκδρομή δεν υπάρχει μόνον άφθονο παιχνίδι και ξεγνοιασιά. Υπάρχει και εκπαίδευση, μοίρασμα γνώσης, προσπάθεια και δεξιότητες ζωής. Ένα ειλικρινές, εγκάρδιο ''μπράβο'' στους εκπαιδευτικούς του Δημοτικού Σχολείου Πλατέος που με δική τους πρωτοβουλία αφιέρωσαν χρόνο στην εκπαίδευση ΚΑΡΠΑ (Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση) και τις Πρώτες Βοήθειες, προσφέροντας κίνητρο και αξία μέσω του παραδείγματός τους στους μαθητές/τριές τους. Σε έναν χώρο γεμάτο ζωή, ζωντάνια αλλά και απρόβλεπτες στιγμές όπως είναι το σχολείο, η απόφαση αυτή δεν είναι απλώς μια επιπλέον κατάρτιση. Είναι μια πράξη βαθιάς ευθύνης και ανιδιοτελούς προσφοράς προς τους μαθητές μας, τη σχολική κι ευρύτερη κοινότητα. Ο ρόλος του εκπαιδευτικού στις μέρες μας έχει ξεπεράσει τα όρια της σχολικής αίθουσας και του σχολικού μαθήματος. Οι δάσκαλοι καθημερινά φροντίζουν την ασφάλεια των παιδιών, είναι πρότυπα ενεργών πολιτών, εμπνέουν με τις πράξεις και το ήθος τους, απαντώντας με το έργο τους, διδακτικό και παιδαγωγικό, στις σύγχρονες προκλήσεις. 
Επιμέλεια ανάρτησης: Μαρία Ταχτσόγλου ΠΕ70



Στην καρδιά μιας χωματερής.......

Σας προσκαλούμε να ανακαλύψετε το υπέροχο βιβλίο «Το χαμένο ρομπότ» του Joe Todd-Stanton (από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο), το οποίο μας μεταφέρει σε έναν κόσμο γεμάτο συναίσθημα και μας βάζει σε σκέψεις για το τι απογίνονται οι παλιές, χαλασμένες συσκευές μας στην καρδιά μιας χωματερής. Η ιστορία αυτή ταιριάζει απόλυτα με τη σχολική μας καμπάνια για τη μείωση των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών αποβλήτων (e-waste)! Διαβάζοντας το βιβλίο μαθαίνουμε πόσο σημαντικό είναι να φροντίζουμε τις συσκευές μας, να τις επισκευάζουμε αντί να τις πετάμε και να εφαρμόζουμε τους κανόνες της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης. Όπως το ρομπότ της ιστορίας ψάχνει τον δρόμο για να φύγει από τη χωματερή, έτσι κι εμείς μπορούμε να σώσουμε το περιβάλλον από τις επικίνδυνες ουσίες των ηλεκτρικών αποβλήτων, προστατεύοντας το έδαφος και το νερό.
Προτείνουμε να διαβάστε το βιβλίο, να συζητήστε σχετικά με το πώς μπορούμε να μειώσουμε τα e-waste στην καθημερινότητά μας και να κάνουμε όλοι μαζί, γονείς, εκπαιδευτικοί, μαθητές, τοπική κοινότητα τη διαφορά στο σχολείο μας, συμμετέχοντας στην καμπάνια του 2026-2027, συγκεντρώνοντας παλιές, χαλασμένες συσκευές. Την ανάγνωση του βιβλίου χάρηκαν οι μαθητές/τριες  της Δ΄ τάξης.
Επιμέλεια: Μαρία Ταχτσόγλου ΠΕ70


Δίνουμε «δεύτερη ζωή» στην τεχνολογία

Στηρίξτε τη δράση μας για τα Ηλεκτρικά και Ηλεκτρονικά Απόβλητα!
Στο πλαίσιο της συμμετοχής μας στο πρόγραμμα των 17 Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ και συγκεκριμένα στον Στόχο 12: Υπεύθυνη Κατανάλωση και Παραγωγή, το σχολείο μας υλοποιεί και φέτος μια σημαντική περιβαλλοντική δράση. Στόχος μας είναι να ευαισθητοποιήσουμε μαθητές, γονείς, τοπική κοινότητα γύρω από το αυξανόμενο ζήτημα των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών αποβλήτων (E-waste), ακολουθώντας τις τρεις βασικές αρχές της κυκλικής οικονομίας:
Reduce (Μειώνουμε): σκεφτόμαστε διπλά πριν αγοράσουμε μια νέα συσκευή και εξετάζουμε αν πραγματικά τη χρειαζόμαστε.
Reuse (Επαναχρησιμοποιούμε): Επισκευάζουμε ό,τι χαλάει αντί να το πετάμε, δίνοντάς του μια δεύτερη ευκαιρία.
Recycle (Ανακυκλώνουμε): Συλλέγουμε και απορρίπτουμε υπεύθυνα τις παλιές ή χαλασμένες μικροσυσκευές μας.
Καλούμε ολόκληρη τη σχολική κοινότητα και κάθε ενδιαφερόμενο να μας στηρίξει!
Μπορείτε να φέρετε στο σχολείο μας παλιές, μικρές ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές (π.χ. παλιά κινητά, καλώδια, πληκτρολόγια, μικροσυσκευές) και να τις τοποθετήσετε στον ειδικό κάδο συλλογής E-waste που βρίσκεται στον χώρο μας. Η προστασία του περιβάλλοντος και η σωστή διαχείριση των πόρων είναι υπόθεση όλων μας. Σας περιμένουμε να συμβάλετε ενεργά σε αυτή την προσπάθεια!

Επιμέλεια δράσης: Μαρία Ταχτσόγλου ΠΕ70

(πατήστε πάνω στην παρακάτω εικόνα για να διαβάσετε με ευκρίνεια)

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ – Ο ΜΙΚΡΟΣ ANGELO ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ


Ένα δικό μας παιδί, ο μικρός Angelo Marku από το Πλατύ Ημαθίας, δίνει τη δική του μάχη και έχει άμεση ανάγκη από αιμοπετάλια. Νοσηλεύεται στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και η βοήθεια όλων μας είναι καθοριστική. Παρακαλούμε θερμά όποιον μπορεί και είναι συμβατός δότης να αφιερώσει λίγο από τον χρόνο του. Για έναν ενήλικα είναι μια απλή διαδικασία 30-40 λεπτών, αλλά για τον Angelo είναι το πολυτιμότερο δώρο ζωής!
Στοιχεία για τη Δωρεά:
• Όνομα Ασθενούς: Angelo Marku (Άντζελο Μάρκου)
• Νοσοκομείο Νοσηλείας: Γ.Ν.Θ. Ιπποκράτειο
• Πού δίνουμε: Στο Τμήμα Αιμοδοσίας / Αιμοπεταλιαφαίρεσης του Ιπποκράτειου Θεσσαλονίκης.
Τηλέφωνα για πληροφορίες και κλείσιμο ραντεβού (Ιπποκράτειο):
• 2313-312816
• 2313-312811
• 2310-846291
(Ωράριο λειτουργίας τμήματος αιμοπεταλίων: Δευτέρα - Τετάρτη - Παρασκευή 08:00 - 15:00)
Βασικές προϋποθέσεις για τους δότες:
1. Να είστε 18-50 ετών και άνω των 50 κιλών.
2. Να έχετε ξαναδώσει αίμα στο παρελθόν τουλάχιστον μία φορά.
3. Να ΜΗΝ έχετε πάρει ασπιρίνη ή αντιφλεγμονώδη φάρμακα τις τελευταίες ημέρες.
4. Να γνωρίζετε τον ΑΜΚΑ σας και να έχετε μαζί αστυνομική ταυτότητα.

Μια στάλα θάρρος!

Ο Λόγκαν είναι ένα φοβισμένο κουνελάκι που προτιμά να μένει πάντα ασφαλές μέσα στο σπίτι του, φτιάχνοντας τσάι και ψήνοντας μπισκότα. Αντίθετα, η φίλη του η Λούνα λατρεύει την περιπέτεια και τον παροτρύνει να βγει έξω στον μεγάλο κόσμο. Όταν η Λούνα εξαφανίζεται στο δάσος, ο Λόγκαν πρέπει να πάρει μια απόφαση: να νικήσει τους φόβους του και να βγει έξω για να τη βρει. Στην πορεία ανακαλύπτει ότι ο έξω κόσμος δεν είναι μόνο γεμάτος κινδύνους, αλλά και γεμάτος ομορφιά. Με αφορμή το βιβλίο «Μια στάλα θάρρος» της Nicola Kinnear (Εκδόσεις Μεταίχμιο), ο πρωταγωνιστής, το κουνελάκι Λόγκαν αποφεύγει κάθε νέα εμπειρία επειδή φοβάται τον έξω από το σπίτι του κόσμο, κι έτσι δεν μπορεί να χαρεί τη ζωή. Γενναίος είναι εκείνος που, παρόλο που νιώθει τον φόβο, αποφασίζει να κάνει ένα μικρό βήμα προς τα εμπρός. Η ικανότητα να ξεπερνάμε τις δυσκολίες χτίζεται σταδιακά, ακριβώς, όπως δυναμώνουν οι μύες, όταν γυμναζόμαστε. Είναι απόλυτα φυσιολογικό να φοβάμαι ή να διστάζω. Η αγάπη για τους φίλους μας, η περιέργεια για τη μάθηση και η επιθυμία να εξελιχθούμε μας δίνουν ώθηση, όπως η φιλία της Λούνας έδωσε ώθηση στον Λόγκαν. Δεν χρειάζεται να λύσουμε όλους τους φόβους μας ταυτόχρονα. Κάθε μικρή προσπάθεια μετράει. Ο κόσμος μπορεί να έχει προκλήσεις, αλλά μέσα μας κρύβουμε πολύ περισσότερη δύναμη απ' όση φανταζόμαστε.
Επιμέλεια: Μιχαέλα Πάτσιου ΠΕ71 & Μαρία Ταχτσόγλου ΠΕ70


20 Οκτώβρη Ελευθέρια Πλατέος


114 χρόνια από την ιστορική Μάχη του Λουδία (Καρά Ασμάκ), γνωστή και ως Μάχη του Πλατύ, που διεξήχθη στις 19 και 20 Οκτωβρίου 1912, την περίοδο του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Μετά τη νικηφόρα Μάχη των Σαρανταπόρων και την απελευθέρωση της Βέροιας (16 Οκτωβρίου 1912), ο Ελληνικός Στρατός προέλαυνε προς τη Θεσσαλονίκη. Ο οθωμανικός στρατός υποχωρώντας, κατέστρεψε τις γέφυρες του ποταμού Λουδία για να ανακόψει την προέλαση των Ελλήνων. Πρόκειται για μια κορυφαία στιγμή αυτοθυσίας, όπου ο Ελληνικός Στρατός μαζί με τους ήρωες Προσκόπους που λειτούργησαν ως οδηγοί, ανιχνευτές και σύνδεσμοι μέσα στα δύσβατα έλη της περιοχής αγωνίστηκαν με σθένος. Παρά τις εξαιρετικά δυσμενείς καιρικές συνθήκες, το βαλτώδες έδαφος και τα πυρά του εχθρού, οι ελληνικές δυνάμεις κατάφεραν να τρέψουν σε φυγή τις οθωμανικές δυνάμεις και να καταλάβουν τον σιδηροδρομικό κόμβο του Πλατέος. Η νίκη σφράγισε την κατάληψη της γραμμής του Λουδία και άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για την είσοδο στη Θεσσαλονίκη στις 26 Οκτωβρίου και την απελευθέρωση της Μακεδονίας. 
20 Οκτώβρη τιμάται η μνήμη εκείνων που θυσιάστηκαν για μια ελεύθερη Ελλάδα, μια ελεύθερη Μακεδονία. Αναθηματική στήλη (πλησίον ΟΣΕ), Πλατύ Ημαθίας. Τέλεση τρισάγιου και κατάθεση στεφάνων προς τιμήν των Ηρώων Προσκόπων.

Σχολική Διαμεσολάβηση - Ειρηνική επίλυση διαφορών

Στο πλαίσιο της δράσης για τη Σχολική Διαμεσολάβηση, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στους μαθητές και τις μαθήτριες των τάξεων Γ΄, Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄, με στόχο την επανάληψη και την ενίσχυση των βασικών δεξιοτήτων επικοινωνίας, καθώς και την αποσαφήνιση του ρόλου του διαμεσολαβητή στην επίλυση συγκρούσεων μεταξύ συνομηλίκων. Αρχικά, έγινε συζήτηση και υπενθύμιση των βασικών αρχών της αποτελεσματικής επικοινωνίας, με έμφαση στην ενεργητική ακρόαση, την αντανάκλαση συναισθήματος και περιεχομένου, τον σεβασμό του συνομιλητή, τη διατήρηση οπτικής επαφής, την αποφυγή διακοπής του συνομιλητή, τη στάση του σώματος που δείχνει ενδιαφέρον και προσοχή, καθώς και την έκφραση σκέψεων και συναισθημάτων με ήρεμο και κατάλληλο τρόπο. 
Στη συνέχεια, υλοποιήθηκε βιωματική δραστηριότητα σε ζευγάρια, κατά την οποία κάθε μαθητής/τρια είχε στη διάθεσή του πέντε λεπτά για να μιλήσει, ενώ ο/η συνομιλητής/-τρια είχε τον ρόλο του ενεργητικού ακροατή. Έπειτα, οι ρόλοι εναλλάσσονταν, ώστε όλα τα παιδιά να έχουν την ευκαιρία τόσο να εκφραστούν όσο και να ακούσουν προσεκτικά τον συνομιλητή τους. Κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας, οι μαθητές κλήθηκαν να εφαρμόσουν στην πράξη τους κανόνες αποτελεσματικής επικοινωνίας, όπως να μην διακόπτουν, να διατηρούν οπτική επαφή, να στρέφουν το σώμα τους προς τον συνομιλητή και να δείχνουν ενδιαφέρον και σεβασμό σε όσα εκείνος εκφράζει. Παράλληλα, επαναπροσδιορίστηκε ο ρόλος του σχολικού διαμεσολαβητή, με έμφαση στην ουδέτερη στάση του, την αμερόληπτη ακρόαση όλων των πλευρών, τη διευκόλυνση του διαλόγου και την υποστήριξη των εμπλεκόμενων μαθητών, ώστε να αναζητούν από κοινού ειρηνικές και αποδεκτές λύσεις στις διαφωνίες τους. Τονίστηκε ότι ο διαμεσολαβητής δεν παίρνει το μέρος κανενός, δεν αποδίδει ευθύνες, δεν επιβάλλει λύσεις, αλλά βοηθά τους μαθητές να επικοινωνούν με σεβασμό και να βρίσκουν οι ίδιοι τρόπους επίλυσης της σύγκρουσης. Η δράση ολοκληρώθηκε με συζήτηση σχετικά με τη σημασία της προσεκτικής ακρόασης, της ενσυναίσθησης και της ουσιαστικής επικοινωνίας στην καθημερινή σχολική ζωή. 
Επιμέλεια: Τσακίρογλου Ανδριάνα ΠΕ23

Αναγνωρίζω και διαχειρίζομαι τα συναισθήματά μου

Οι μαθητές/τριες της Α΄ τάξης, στο πλαίσιο συνέχισης των δράσεων για την προαγωγή της ψυχικής υγείας, συμμετείχαν σε βιωματικές και παιγνιώδεις εκπαιδευτικές δραστηριότητες με στόχο την αναγνώριση, την έκφραση και τη διαχείριση των συναισθημάτων τους. Ειδικότερα, μέσω της χρήσης δαχτυλόκουκλων, διερεύνησαν βασικά συναισθήματα, αναγνώρισαν τις συνθήκες εκδήλωσής τους και μοιράστηκαν προσωπικές σκέψεις και εμπειρίες, ενισχύοντας την αυτογνωσία και την ενσυναίσθησή τους. Παράλληλα, μέσα από την επεξεργασία κοινωνικής ιστορίας με θέμα τον θυμό, οι μαθητές/τριες προβληματίστηκαν σχετικά με τους παράγοντες που τον προκαλούν και εξοικειώθηκαν με κατάλληλες στρατηγικές διαχείρισής του. Συγκεκριμένα, γνώρισαν και εξασκήθηκαν στην τεχνική της χελώνας, μια στρατηγική αυτορρύθμισης που τους ενθαρρύνει να κάνουν μια παύση όταν θυμώνουν, να ηρεμούν, να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους και να επιλέγουν έναν κατάλληλο τρόπο αντίδρασης. Στόχο των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων αποτέλεσε η ενίσχυση της συναισθηματικής επίγνωσης, διότι η αναγνώριση και η διαχείριση των συναισθημάτων συνιστούν βασικές προϋποθέσεις για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών, την ενίσχυση της αυτορρύθμισης και την οικοδόμηση υγιών διαπροσωπικών σχέσεων.

Επιμέλεια: Δήμητρα Μουντζή ΠΕ71 & Παναγιώτα Ανδρέου ΠΕ70

Μακεδονικός Αγώνας

Ο Μακεδονικός Αγώνας (1904–1908) ήταν μια σειρά από ένοπλες και πολιτικές συγκρούσεις που έλαβαν χώρα στη Μακεδονία, με σκοπό την προστασία του ελληνικού πληθυσμού. Στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, η Μακεδονία ανήκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, αλλά διάφορα γειτονικά κράτη (ιδίως η Βουλγαρία) προσπαθούσαν να επηρεάσουν τους κατοίκους της. Το ελληνικό κράτος, αλλά και εθελοντές από κάθε γωνιά της Ελλάδας (Κρήτη, Μάνη, Θεσσαλία), οργανώθηκαν για να υπερασπιστούν τα ελληνικά χωριά, τα σχολεία και τους ντόπιους πληθυσμούς. Ο Μακεδονικός Αγώνας κράτησε ζωντανό τον ελληνισμό της Μακεδονίας. Χωρίς αυτή την αντίσταση, η Μακεδονία δεν θα είχε καταφέρει να ενωθεί με την Ελλάδα λίγα χρόνια αργότερα, κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912–1913). Στον Μακεδονικό Αγώνα ξεχώρισαν σπουδαίες προσωπικότητες:
Παύλος Μελάς, Αξιωματικός του ελληνικού στρατού από την Αθήνα. Η απόφασή του να πάει στη Μακεδονία και ο ηρωικός του θάνατος το 1904 στο χωριό Στάτιστα ξεσήκωσαν ολόκληρο το πανελλήνιο.
Ίων Δραγούμης & Λάμπρος Κορομηλάς, Διπλωμάτες που οργάνωσαν μυστικά το δίκτυο υποστήριξης και τα ελληνικά σχολεία μέσα από τα προξενεία της Θεσσαλονίκης και του Μοναστηρίου.
Ντόπιοι Μακεδονομάχοι & Δάσκαλοι: Απλοί ντόπιοι κάτοικοι (όπως ο Καπετάν Κώττας, ο Ευάγγελος Νάτσης κ.ά.) και δάσκαλοι που διακινδύνευαν καθημερινά τη ζωή τους για να κρατήσουν ανοιχτά τα ελληνικά σχολεία. Η μνήμη του Μακεδονικού Αγώνα παραμένει ζωντανή στη συλλογική μας συνείδηση μέσα από διάφορες μορφές. Το μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα, «Στα μυστικά του Βάλτου», περιγράφει με συναρπαστικό τρόπο τη ζωή και τους αγώνες των Μακεδονομάχων στη λίμνη των Γιαννιτσών. Σε πολλές πόλεις και χωριά της Ελλάδας υπάρχουν προτομές του Παύλου Μελά, ενώ δρόμοι, σχολεία και Δήμοι φέρουν τα ονόματα των Ηρώων του Αγώνα. Το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη φιλοξενεί κειμήλια, στολές, όπλα και σπάνιο φωτογραφικό υλικό της εποχής.
Οι μαθητές των τάξεων Δ', Ε' και ΣΤ' παρακολούθησαν παρουσίαση σχετική με το θέμα. Δόθηκε έμφαση στις σχέσεις των Βαλκανικών κρατών μεταξύ τους, από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου αι. Δεδομένου ότι πρόκειται για ένα περίπλοκο ζήτημα, που σχετίζεται με διαφορετικούς λαούς και εθνότητες, οι εκπ/κοί που επιμελήθηκαν την παρουσίαση εξήγησαν με όσο το δυνατό απλά λόγια, πώς δημιουργήθηκαν οι αντιπαλότητες ανάμεσα στα Βαλκανικά κράτη, ποια ήταν τα κίνητρα, ποιοι οι υποκινητές και παρουσίασαν τη συμβολή σημαντικών προσώπων- πρωταγωνιστών της ελληνικής πολιτικής σκηνής.
Επιμέλεια παρουσίασης: Σιώμος Κωνσταντίνος ΠΕ71 & Πάτσιου Μιχαέλα ΠΕ71

Παγκόσμια Ημέρα Επανεκκίνησης Καρδιάς

Ρεκόρ συμμετοχής, χιλιάδες παιδιά, ένα μήνυμα ζωής! Οι μαθητές/τριες των τάξεων Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄ του σχολείου μας συμμετείχαν διαδικτυακά στη μεγάλη πανελλήνια δράση του KIDS SAVE LIVES – Τα Παιδιά Σώζουν Ζωές, μαθαίνοντας τη σημασία της Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης (ΚΑΡΠΑ). Η φετινή δράση έγραψε ιστορία, καταρρίπτοντας το πανελλήνιο ρεκόρ με 77.195 μαθητές από 1.227 σχολεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά στο σχολείο μας η εκπαίδευση στις Πρώτες Βοήθειες και την ΚΑΡΠΑ αποτελεί σταθερή προτεραιότητα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς οι μαθητές/τριες από την Α΄ έως και τη ΣΤ΄ Δημοτικού αποκτούν πολύτιμες γνώσεις και δεξιότητες ζωής. Γιατί όλοι μπορούν να σώσουν μια ζωή, ακόμη και τα παιδιά!
Οργάνωση & Επιμέλεια: Λεωνίδα Ελένη ΠΕ11 με τη συμμετοχή των εκπ/τικών: Κωνσταντινίδου Χριστίνα ΠΕ70, Μπουμπουλέντρα Πωλίνα-Νίκη ΠΕ70, Ορφανίδου Ιουλία ΠΕ70







Οι δάσκαλοι του κόσμου.....

Στο βιβλίο «Δάσκαλος σε δύο ρόδες» της Μαρίας Ανδρικοπούλου, με εικονογράφηση της Ελίζας Βαβούρη, εκδόσεις Καλέντη, γνωρίζουμε τον δάσκαλο Μπεσάρ. Αγαπούσε τα παιδιά και τα βιβλία. Με το κατακίτρινο ποδήλατό του με το μπλε κουδουνάκι και το κατακόκκινο καφάσι κουβαλούσε σε τόπους μακρινούς μια αγκαλιά βιβλία για μικρούς και μεγάλους. Ο πόλεμος ήταν δίπλα του, όμως κάθε φορά που ένα βιβλίο έφτανε στα χέρια ενός παιδιού, η ελπίδα έβρισκε χώρο να ανθίσει. Η ιστορία βασίζεται στην αληθινή ιστορία του Saber Hosseini, δασκάλου από το Αφγανιστάν, που μετέτρεψε το ποδήλατό του σε κινητή βιβλιοθήκη. Κάθε Σαββατοκύριακο πήγαινε σε απομακρυσμένα χωριά, όπου πολλά παιδιά δεν είχαν καν σχολείο και δεν γνώριζαν να διαβάζουν ή να γράφουν. Ο δάσκαλος δεν περίμενε να έρθουν τα παιδιά σε εκείνον. Πήγε εκείνος σε αυτά. Η μόρφωση και το βιβλίο είναι δικαίωμα όλων, όπου κι αν γεννήθηκαν. Όταν διαβάζουμε, μπαίνουμε στη θέση των ηρώων. Ζούμε μέσα από τα δικά τους μάτια την ανασφάλεια, τον φόβο, τη χαρά και την ελπίδα. Έτσι καταλαβαίνουμε ότι πίσω από κάθε πρόσωπο υπάρχει μια ιστορία, ακόμη και όταν ζει σε τόπο και συνθήκες πολύ διαφορετικές από τις δικές μας. Η ανάγνωση καλλιεργεί ενσυναίσθηση και η ενσυναίσθηση είναι η ρίζα του σεβασμού, της αλληλεγγύης και της ειρήνης. Το βιβλίο μας θυμίζει, επίσης πόσο τυχεροί είμαστε που έχουμε σχολείο, βιβλιοθήκη και βιβλία και πόσο πολύτιμα είναι αυτά που συχνά τα θεωρούμε αυτονόητα.
Την ανάγνωση του βιβλίου απόλαυσαν οι μαθητές/τριες της Γ΄ τάξης με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικών.
Επιμέλεια: Μαρία Ταχτσόγλου ΠΕ70



Όταν οι γονείς χωρίζουν.....ιστορίες από τη ζωή των παιδιών

«Ο Σέλτον ανησυχεί» της Μαρίας Κωνσταντινοπούλου, εκδόσεις Κίτρινο Πατίνι είναι μια ιστορία που σκοπό έχει να βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν πως ο χωρισμός ενός ζευγαριού δεν είναι δική τους ευθύνη και πως η απόφασή τους δεν σχετίζεται με κάτι που έκαναν τα ίδια. Τους δείχνει πόσο ανακουφιστικό είναι να μοιράζονται τα συναισθήματά τους, αλλά κι έναν τρόπο να διαχειριστούν τη νέα πραγματικότητα και να αναζητήσουν όλα τα όμορφα πράγματα που θα συναντήσουν στη ζωή τους.
Πώς μπορούν οι γονείς να στηρίξουν την ψυχική υγεία των παιδιών; Η ασφάλεια ενός παιδιού κατά τη διάρκεια ενός διαζυγίου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τρόπο που οι γονείς διαχειρίζονται τη δική τους επικοινωνία και στάση. Ξεκάθαρη και ειλικρινής επικοινωνία: μιλήστε στα παιδιά με λόγια απλά, προσαρμοσμένα στην ηλικία τους. Εξηγήστε τους ότι ο χωρισμός αφορά αποκλειστικά στη σχέση των γονιών και ότι η αγάπη προς τα παιδιά παραμένει αναλλοίωτη. Ξεκάθαρη διαβεβαίωση ευθύνης: επαναλάβετε συχνά ότι δεν φταίνε τα παιδιά σε καμία περίπτωση για την απόφαση του διαζυγίου. Τα παιδιά συχνά ενοχοποιούν τον εαυτό τους. Διατήρηση της ρουτίνας: η προβλεψιμότητα στην καθημερινότητα (ώρες φαγητού, ύπνου, εξωσχολικών δραστηριοτήτων) προσφέρει στα παιδιά αίσθηση ασφάλειας. Αποφυγή συγκρούσεων μπροστά τους: η διατήρηση ενός πολιτισμένου κλίματος ή τουλάχιστον η αποφυγή της υποτίμησης του άλλου γονέα είναι ζωτικής σημασίας για την ψυχική τους ηρεμία. Ενεργός ακρόαση: ενθαρρύνετε τα παιδιά να εκφράσουν τα συναισθήματά τους (θλίψη, θυμό, φόβο) χωρίς να τα κρίνετε. Πώς διαχειρίζεται το σχολείο το θέμα του χωρισμού; Το σχολείο λειτουργεί συχνά ως ένα «ασφαλές λιμάνι» στη ζωή ενός παιδιού που βιώνει οικογενειακή αναστάτωση. Οι εκπαιδευτικοί και η διεύθυνση του σχολείου διαχειρίζονται το ζήτημα με εχεμύθεια, προστατεύοντας την ιδιωτικότητα της οικογένειας. Καλό είναι οι γονείς να ενημερώνουν διακριτικά τον δάσκαλο ή τη διεύθυνση του σχολείου για το διαζύγιο. Αυτό δεν γίνεται για να «στιγματιστεί» το παιδί, αλλά για να γνωρίζει το εκπαιδευτικό προσωπικό εάν υπάρξουν ξαφνικές αλλαγές στη συμπεριφορά του. Οι έμπειροι εκπαιδευτικοί μπορούν να προσφέρουν μια αγκαλιά κατανόησης ή να παραπέμψουν το παιδί στον σχολικό ψυχολόγο. Το σχολείο διατηρεί τα ίδια όρια και κανόνες συμπεριφοράς. Αυτή η συνέπεια λειτουργεί καθησυχαστικά, καθώς δείχνει στο παιδί ότι ο κόσμος γύρω του δεν έχει καταρρεύσει. Το σπίτι και το σχολείο αποτελούν μια "ομάδα υποστήριξης" για το παιδί. Όταν οι γονείς επικοινωνούν ανοιχτά (έστω και τυπικά) με τους εκπαιδευτικούς, το παιδί λαμβάνει το μήνυμα ότι οι ενήλικες συνεργάζονται για το καλό του.
Οι μαθητές/τριες της Β΄ τάξης ως μέλη της σχολικής μας βιβλιοθήκης συμμετείχαν με διαδραστικό τρόπο στην ανάγνωση του βιβλίου. Έδειξαν ενδιαφέρον, η ιστορία του Σέλτον δεν τους είναι άγνωστη, γνωρίζουν άλλα παιδιά ή βιώνουν τα ίδια στη ζωή τους παρόμοιες καταστάσεις με αυτές της ιστορίας του Σέλτον. Συζήτησαν, αναγνώρισαν συναισθήματα, ζωγράφισαν τον Ομπρελίνο Σέλτον να αγκαλιάζει τον φίλο του Σάμι και παραδέχθηκαν πως οι φίλοι είναι σημαντικοί στη ζωή του καθένα ξεχωριστά.
Ένα βιβλίο που πραγματεύεται το διαζύγιο και τις επιπτώσεις του στη συναισθηματική και ψυχολογική ζωή των παιδιών ευθυγραμμίζεται άμεσα με τον Στόχο 3: Καλή Υγεία και Ευημερία (Good Health and Well-being) των Ηνωμένων Εθνών. Ο Στόχος 3 δεν αφορά μόνο στη σωματική υγεία, αλλά δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην ψυχική υγεία, τη συναισθηματική ισορροπία, την ψυχική ανθεκτικότητα, τη διαχείριση τραύματος. Ένα τέτοιο βιβλίο βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν τα συναισθήματά τους (φόβο, θλίψη, θυμό, σύγχυση), να αναπτύξουν μηχανισμούς προσαρμογής (coping strategies) και να διατηρήσουν την αίσθηση ασφάλειας σε μια περίοδο οικογενειακής μετάβασης.
Επιμέλεια: Μαρία Ταχτσόγλου ΠΕ70

Η νύχτα των πυγολαμπίδων

Το βιβλίο της Αλεξάνδρας Μητσιάλη, «Η νύχτα των πυγολαμπίδων», αναφέρεται σε σύγχρονα προβλήματα της εποχής μας και μιλά βαθιά στην παιδική ψυχή. Η ιστορία αφορά στην κλιματική κρίση και την ανάγκη για την προστασία του περιβάλλοντος. Παρακολουθώντας την απειλή που αντιμετωπίζει ένα μικρό νησί, καθώς οι πάγοι λιώνουν και η στάθμη της θάλασσας ανεβαίνει, το κείμενο ευαισθητοποιεί τα παιδιά για τις συνέπειες της υπερθέρμανσης του πλανήτη, καλλιεργώντας τον σεβασμό προς τη φύση. Ωστόσο, η ιστορία δεν περιορίζεται στην περιγραφή του κινδύνου, αλλά περνάει και στην αναγκαιότητα της δράσης μέσα από τις αξίες της συλλογικότητας και της συνεργασίας. Όταν τα παιδιά του νησιού ενώνονται για να αντιμετωπίσουν την απειλή, αναδεικνύεται η ανεκτίμητη αξία της ομαδικότητας, της αλληλεγγύης και του κοινού αγώνα, μια υπενθύμιση πως, αν και κανένας δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο μόνος του, όλοι μαζί συνθέτουμε μια ανίκητη δύναμη. Οι πυγολαμπίδες μέσα στη νύχτα είναι η δύναμη της ελπίδας και το «φως» που μπορεί να διαλύσει τα πιο βαθιά σκοτάδια. Τέλος, η αφήγηση της ιστορίας ενδυναμώνει την παιδική φωνή. 
Την ανάγνωση του βιβλίου απόλαυσαν οι μαθητές/τριες της Γ΄ και Δ΄ τάξης. Ένας πλούτος λέξεων και περιγραφών έφερε στη σχολική αίθουσα πουλιά, ζώα, φυτά και λουλούδια από τα πέρατα του Πλανήτη σε μια συνάντηση- επανάσταση για την συνέχεια της ζωής πάνω στη Γη. 
Επιμέλεια: Μαρία Ταχτσόγλου ΠΕ70


Ντεντέκτιβ σχέσεων

Οι μαθητές/τριες της Γ΄ τάξης συμμετείχαν σε μια δραστηριότητα για την ψυχική υγεία με τίτλο "Γινόμαστε ντεντέκτιβ σχέσεων". Οι μαθητές/τριες χωρισμένοι σε ομάδες συνεργάστηκαν μεταξύ τους με στόχο να μελετήσουν τα πιο συχνά προβλήματα που προκύπτουν στις σχέσεις των μαθητών στο σχολείο και να προσπαθήσουν να αναζητήσουν τις καλύτερες λύσεις. Κάθε ομάδα ανέλαβε να μελετήσει μία μελέτη – περίπτωσης, επιλέγοντας τυχαία μία κάρτα. Στη συνέχεια έγινε καταμερισμός ρόλων από τα μέλη κάθε ομάδας (αναγνώστης, γραμματέας, παρουσιαστής). Κατόπιν ακολούθησε η μελέτη του σεναρίου της κάρτας. Επόμενο βήμα ήταν να απαντήσουν στις ερωτήσεις που συνόδευαν κάθε σενάριο και να καταγράψουν τις απαντήσεις τους σε ένα χαρτί, που τους μοίρασε η εκπαιδευτικός. Κάθε ομάδα παρουσίασε τη δική της μελέτη περίπτωσης στις υπόλοιπες ομάδες και ακολούθησε σχετική συζήτηση.
Επιπλέον, οι μαθητές/τριες της Γ' τάξης έπαιξαν ένα αυτοσχέδιο επιτραπέζιο παιχνίδι με τίτλο "Πες μου για εσένα...". Σε αυτό το ιδιαίτερο "φιδάκι", κάθε τετράγωνο ήταν και μια πρόκληση για έκφραση. Τα παιδιά έριχναν το ζάρι, μετακινούσαν τα πιόνια τους και, φτάνοντας σε κάθε σταθμό, καλούνταν να συμπληρώσουν τις φράσεις. Ήταν μια ευκαιρία να μοιραστούν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους και να ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή τους μέσα σε ένα κλίμα ομαδικότητας και αποδοχής.
Επιμέλεια: Δήμητρα Μουντζή ΠΕ71& Δέσποινα Βροχίδου ΠΕ70


Παντομίμα συναισθημάτων

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, οι μαθητές/τριες της Α' Τάξης συμμετείχαν σε μια διασκεδαστική, βιωματική δράση: Παντομίμα των συναισθημάτων. Με τη βοήθεια καρτών που απεικόνιζαν διάφορες εκφράσεις (χαρά, λύπη, θυμό, φόβο, ενθουσιασμό), τα παιδιά αναγνώρισαν και μιμήθηκαν τα συναισθήματα χρησιμοποιώντας μόνο τη γλώσσα του σώματος και τις εκφράσεις του προσώπου τους.
Επιμέλεια: Παναγιώτα Ανδρέου ΠΕ70 & Δήμητρα Μουντζή ΠΕ70