Για πολλά χρόνια, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, σε μια περιοχή που λεγόταν Πόντος, ζούσαν Έλληνες που αγαπούσαν την οικογένεια, τη γνώση και τις παραδόσεις τους. Από την αρχαιότητα μέχρι το 1924, είχαν χτίσει όμορφες πόλεις, σχολεία και εκκλησίες. Τα παιδιά μάθαιναν γράμματα σε σπουδαία εκπαιδευτήρια, όπως το φημισμένο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας, το οποίο αποκαλούσαν «Φάρο της Ανατολής». Όμως, πριν από περίπου 100 χρόνια, η ζωή τους άλλαξε βίαια. Από το 1916 έως το 1924, οι Έλληνες του Πόντου υπέστησαν ανηλεείς διωγμούς. Άνθρωποι έχασαν τα σπίτια, τις περιουσίες και τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Πολλοί εξοντώθηκαν μέσα από εξαντλητικές πορείες στο κρύο και την πείνα, ενώ άλλοι οδηγήθηκαν σε καταναγκαστικά έργα. Αυτά τα τραγικά γεγονότα, που στοίχισαν τη ζωή σε 353.000 ψυχές, συνιστούν τη Γενοκτονία των Ποντίων.
Μέσα σε εκείνες τις σκοτεινές στιγμές, οι Πόντιοι επέδειξαν τεράστιο θάρρος, προσπαθώντας να προστατεύσουν τις οικογένειές τους και να κρατήσουν ζωντανή την ελπίδα. Όσοι επέζησαν, πήραν τον σκληρό δρόμο της προσφυγιάς προς την Ελλάδα, ξεκινώντας τη ζωή τους κυριολεκτικά από το μηδέν. Αν και αρχικά αντιμετώπισαν ακραία φτώχεια, ζώντας συχνά σε σκηνές, δεν το έβαλαν κάτω. Με σκληρή δουλειά, αστείρευτη δύναμη και αγάπη για τη ζωή, ρίζωσαν ξανά. Μαζί τους έφεραν τον πολυτιμότερο θησαυρό τους: την ιστορία, τη μουσική, τους χορούς, τη διάλεκτο και τα έθιμά τους.
Κάθε χρόνο, στις 19 Μαΐου, θυμόμαστε με σεβασμό τα θύματα της Γενοκτονίας. Μαθαίνουμε την ιστορία τους, διότι μόνο έτσι διδασκόμαστε να αγαπάμε την ειρήνη, να σεβόμαστε τον συνάνθρωπο και να διατηρούμε άσβεστη τη μνήμη. Όπως άλλωστε αναφέρει και το γνωστό ποντιακό δίστιχο για την αέναη συνέχεια του Ελληνισμού: «Η Ρωμανία κι αν πέρασεν, ανθεί και φέρει κι άλλο».
Βιωματική Δράση στο Σχολείο μαςΜε οδηγό αυτή τη μνήμη, το σχολείο μας φιλοξένησε μέλη της Ένωσης Ποντίων Αλεξάνδρειας σε μια ξεχωριστή παρουσίαση της ποντιακής παράδοσης. Οι μαθητές και οι μαθήτριες είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε μια βιωματική δράση, μέσα από την οποία: γνώρισαν τις παραδοσιακές φορεσιές, την ανδρική (ζίπκα) και τη γυναικεία (ζιμπούνα). Είδαν από κοντά παραδοσιακές τεχνικές. Ο χοροδιδάσκαλος του συλλόγου παρουσίασε τους τρόπους δεσίματος του πασλουκιού (κεφαλόδεσμου), εξηγώντας τη σημασία και τη χρήση του. Ήρθαν σε επαφή με την ποντιακή λύρα. Έμαθαν για τα μέρη του οργάνου και ανακάλυψαν τον συγκινητικό συμβολισμό του, καθώς παρομοιάζεται με το ανθρώπινο σώμα.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης διαβάστηκε κείμενο αφιερωμένο στη Γενοκτονία, δίνοντας στα παιδιά το έναυσμα να εμβαθύνουν σε σημαντικές στιγμές της ιστορίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Η ημέρα ολοκληρώθηκε σε κλίμα συγκίνησης αλλά και χαράς, με τους ήχους της ποντιακής μουσικής. Μαθητές και εκπαιδευτικοί ενώθηκαν σε έναν μεγάλο κύκλο και συμμετείχαν με ενθουσιασμό, χορεύοντας παραδοσιακούς χορούς, όπως το Ομάλ, το Κότσαρι, το Σαμσόν και την Τρυγόνα, αποδεικνύοντας πως η παράδοση παραμένει ζωντανή και περνάει στις νέες γενιές.
Επιμέλεια: Παπαδόπουλου Δέσποινα ΠΕ70 & Λεωνίδα Ελένη ΠΕ11
