Βότσαλα - Φόροι τιμής

Στο πλαίσιο της Διεθνούς Ημέρας Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος, οι μαθητές/-τριες των Γ΄ και Δ΄ τάξεων συμμετείχαν σε μια παιδαγωγικά σχεδιασμένη δράση με στόχο την καλλιέργεια της ιστορικής μνήμης, της ενσυναίσθησης και του σεβασμού στον συνάνθρωπο και τη διαφορετικότητα. Οι μαθητές ήρθαν σε επαφή με το θέμα μέσα από την ανάγνωση δύο σημαντικών παιδικών βιβλίων: «Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» της Sanchez - Vegara Isabel και «Το Βότσαλο» του Μάριους Μαρτσινκεβίτσιους, τα οποία αποτέλεσαν αφορμή για συζήτηση σχετικά με τις έννοιες της ελευθερίας, των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των συνεπειών του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας. Στη συνέχεια, οι μαθητές συμμετείχαν σε δημιουργικές δραστηριότητες, μια κατασκευή σχετική με το θέμα και μια αφίσα στην οποία αποτύπωσαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους για το Ολοκαύτωμα. Ιδιαίτερα συμβολική ήταν η δράση με τα βότσαλα, πάνω στα οποία τα παιδιά έγραψαν λέξεις, μηνύματα και σκέψεις, τιμώντας τη μνήμη των θυμάτων. Η δράση μέσα από τη δημιουργική γραφή και την εικαστική έκφραση συνέβαλε ουσιαστικά στη σύνδεση της ιστορικής γνώσης με τη συναισθηματική κατανόηση. Έδωσε στους μαθητές τη δυνατότητα να προσεγγίσουν με ευαισθησία και σεβασμό ένα δύσκολο, αλλά σημαντικό κεφάλαιο της ιστορίας, καθώς επίσης και να ενισχύσουν την αξία της μνήμης ως μέσο πρόληψης παρόμοιων γεγονότων στο μέλλον.
**Το βότσαλο που στα εβραϊκά αποδίδεται “Tz’ror” σημαίνει και δεσμός. Συμβολίζει τον δεσμό του νεκρού με τους ζωντανούς και αποδίδεται ως φόρος τιμής στη μνήμη του. Γι’ αυτό και όποιος επισκέπτεται έναν εβραϊκό τάφο εναποθέτει ένα βότσαλο.

Επιμέλεια-Συνεργασία: Γιοβανοπούλου Βασιλική ΠΕ70, Μπουμπουλέντρα Νίκη-Πωλίνα ΠΕ70

27 Γενάρη - Ημέρα Μνήμης

 

Οι μαθητές/-τριες της Ε’ τάξης παρακολούθησαν βίντεο όσον αφορά στην ιστορική εξιστόρηση των γεγονότων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τις έννοιες του Ολοκαυτώματος και του Ναζισμού, εκφράζοντας τις σκέψεις και τις απόψεις τους. Με οδηγό το βιβλίο του Βεροιώτη δημοσιογράφου, Λιόλιου Γεωργίου, αφιερωμένο στον εβραϊκό πληθυσμό που έζησε στη Βέροια τον προηγούμενο αιώνα, διάβασαν συνεντεύξεις επιζώντων Εβραίων και παρατήρησαν φωτογραφίες της Εβραϊκής συνοικίας της Βέροιας. Στη συνέχεια οι μαθητές σχεδίασαν και ζωγράφισαν τη χαρακτηριστική στολή των Εβραίων, την πιτζάμα με το αστέρι του Δαυίδ, την οποία φορούσαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, δημιουργώντας μια μεγάλη αφίσα. Ως τίτλο, οι μαθητές/τριες σε συνεργασία με τη δασκάλα και αξιοποιώντας την ψηφιακή τεχνολογία, παράφρασαν τη ρήση, που υπάρχει στην είσοδο του Άουσβιτς γράφοντας τη δική τους, θέλοντας να τονίσουν πως μόνο μέσα από την αλήθεια και τη διατήρηση της μνήμης, οδηγούμαστε στην ελευθερία.

Επιμέλεια: Χριστίνα Κωνσταντινίδου ΠΕ70

Ξέρω κάτι βάρκες….

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς που έχει καθιερωθεί στις 21 Ιανουαρίου κάθε έτους, οι μαθητές/-τριες της Ε’ τάξης εργάστηκαν πάνω στο ποίημα του Jacques Romain Georges Brel. « Ξέρω κάτι βάρκες..». Συζήτησαν για τη σημασία και την αναγκαιότητα της αγκαλιάς, τα συναισθήματα που αυτή φέρει και επέκτειναν τις σκέψεις γύρω από τη σημασία όλων των συναισθημάτων, που βιώνουμε στη ζωή μας και την αναγκαιότητα της ανθρώπινης επαφής. Το ποίημα είχε χωριστεί σε κάρτες και κάθε παιδί με τυχαία σειρά, διάλεξε μια από αυτές. Σε κάθε κάρτα υπήρχε ένας αριθμός και μια βοηθητική εικόνα. Κάθε μαθητής διάβασε φωναχτά την κάρτα του, δίχως να ακολουθηθεί η σωστή σειρά. Αφού κατάλαβαν πως πρόκειται για ποίημα, τοποθέτησαν τις κάρτες σε σωστή σειρά και ακολούθησε συζήτηση, ανταλλαγή σκέψεων και απόψεων γύρω από τους συμβολισμούς του ποιήματος, όπως : « τι συμβολίζουν οι βάρκες;», « για ποιους ανθρώπους και ποια συναισθήματα μιλάει η καθεμιά;», «ποια βάρκα θα θέλατε να είστε;». Ακούστηκαν όμορφες σκέψεις και απόψεις από όλα τα παιδιά και στο τέλος κλήθηκαν να δημιουργήσουν από μια ζωγραφιά με τη δική τους βάρκα και ό,τι αυτή θέλουν να συμβολίζει. Όλα τα παιδιά δημιούργησαν μοναδικά έργα, που έγιναν ένα μικρό βιβλίο να τους υπενθυμίζει τη σημασία των αξιών στη ζωή.


Επιμέλεια: Χριστίνα Κωνσταντινίδου ΠΕ70

''Αυτό που μας κάνει ανθρώπους''

Πραγματοποιήθηκε στον χώρο του σχολείου μας εκπαιδευτική δράση με θέμα την παρουσίαση του βιβλίου «Αυτό που μας κάνει ανθρώπους» του Victor D.O. Santos. Τη θεατρική εμψύχωση ανέλαβε η ομάδα «Μαρμίτα». Η δράση απευθυνόταν στους μαθητές/τριες όλων των τάξεων. Το βιβλίο πραγματεύεται τη σημασία της γλώσσας ως θεμελιώδους στοιχείου της ανθρώπινης ταυτότητας, της μνήμης και της επικοινωνίας. Η ομάδα του θεάτρου Μαρμίτα υιοθέτησε μια πολυδιάστατη θεατρική προσέγγιση, με τις εμψυχώτριες να ζωντανεύουν τις αφηρημένες έννοιες του βιβλίου, μετατρέποντας τις λέξεις σε εικόνες και συναισθήματα. Οι μαθητές δεν ήταν παθητικοί θεατές. Κλήθηκαν να συμμετάσχουν, να προτείνουν δικές τους λέξεις, που «χτίζουν γέφυρες» και να σκεφτούν πώς η γλώσσα ενώνει διαφορετικούς πολιτισμούς. Με τη χρήση ευφάνταστων βιβλιόχαρτων σκηνικών αντικειμένων, η ομάδα ανέδειξε το πώς η γλώσσα καταγράφει το παρελθόν και σχεδιάζει το μέλλον. Η ανταπόκριση των μαθητών ήταν θετική, έδειξαν ενδιαφέρον κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, σημείωσαν τις λέξεις που επιθυμούν να προστατέψουν και τις λέξεις που θεωρούν ότι βρίσκονται σε κίνδυνο, ειρήνη, αγάπη, φιλία, σεβασμός, πατρίδα, ακούστηκαν από τους μαθητές ως λέξεις-ρίζες για το μέλλον της ανθρωπότητας. Η δράση έδωσε το έναυσμα για συζήτηση σχετικά με τη διαφορετικότητα, την αποδοχή και τη δύναμη των λέξεων στην καθημερινή μας ζωή. Η Γλώσσα είναι ο γρίφος, η Γλώσσα είναι η γέφυρα.

Επιμέλεια ανάρτησης: Μαρία Ταχτσόγλου ΠΕ70

''Ο τόπος μου από την ανάποδη''

Αξιότιμε, κύριε Δήμαρχε,
Εμείς, οι μαθητές/τριες των τριών πρώτων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου, επιθυμούμε να σας γράψουμε τις ιδέες μας και τα συναισθήματά μας. Πριν λίγες μέρες, πραγματοποιήσαμε εκπαιδευτική επίσκεψη στο κέντρο του χωριού μας. Δεν βγήκαμε για να παίξουμε, αλλά για να παρατηρήσουμε ως «μικροί ερευνητές». Θέλαμε να δούμε προσεκτικά τον τόπο που μένουμε. Αγαπάμε το χωριό μας, όμως στην περιήγησή μας στενοχωρηθήκαμε με όσα αντικρύσαμε. Είδαμε πράγματα που δεν μας άρεσαν καθόλου και θέλουμε να σας ενημερώσουμε, γιατί το χωριό μας δεν φαίνεται φροντισμένο.
Πρώτα απ’ όλα, δυσκολευτήκαμε να περπατήσουμε. Σε πάρα πολλά σημεία τα πεζοδρόμια είναι σπασμένα, έχουν μεγάλες τρύπες, οι πλάκες κουνιούνται. Φοβηθήκαμε μήπως σκοντάψουμε και χτυπήσουμε τα γόνατά μας. Στους δρόμους είδαμε λακκούβες, που γεμίζουν νερά, όταν βρέχει. Πώς περπατάνε οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας; Νιώθουν ασφαλείς; Πώς κινείται ένας άνθρωπος με αναπηρικό αμαξίδιο;
Επίσης, είδαμε πολλά σκουπίδια. Πεταμένα στους δρόμους, στα χαντάκια, στα καλάθια, στους κάδους που έχουν ξεχειλίσει. Πολλά σκουπίδια! Πλαστικά μπουκάλια και πλαστικές σακούλες. Αυτή είναι πολύ άσχημη και βρώμικη εικόνα.
Επιπλέον, στενάχωρο ήταν αυτό που παρατηρήσαμε στα παρτέρια. Περιμέναμε να δούμε όμορφα λουλούδια και χρώματα, αλλά τα περισσότερα παρτέρια ήταν άδεια, γεμάτα ξερά χόρτα, πέτρες και σκουπίδια. 
Εμείς θέλουμε να είμαστε περήφανοι για τον τόπο μας. Ονειρευόμαστε ένα χωριό καθαρό, που θα μπορούμε να περπατάμε με ασφάλεια στα πεζοδρόμια και θα βλέπουμε γύρω μας καθαριότητα.
Σας παρακαλούμε να κάνετε κάτι για να διορθωθούν αυτά τα προβλήματα. Κι εμείς υποσχόμαστε ότι θα προσέχουμε περισσότερο κάθε γωνιά.

Με εκτίμηση
Οι μαθητές και οι μαθήτριες των Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων

Το Σχολείο πάει λαϊκή

Οι μαθητές/τριες των πρώτων τάξεων του σχολείου μας (Α΄, Β΄, Γ΄) πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη στην τοπική λαϊκή αγορά, συμμετέχοντας σε μια στοχευμένη δράση βιωματικής εκπαίδευσης. Η λαϊκή αγορά λειτούργησε ως ένα «ζωντανό εργαστήριο μάθησης», προσφέροντας στα παιδιά ερεθίσματα και εμπειρίες που δύσκολα αποκτώνται στο συμβατικό περιβάλλον της σχολικής τάξης.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα παιδιά ενεργοποίησαν την παρατηρητικότητά τους σε πολλαπλά επίπεδα. Ήρθαν σε επαφή με την έννοια της εποχικότητας, μαθαίνοντας ποια φρούτα και λαχανικά ευδοκιμούν στον τόπο μας τον χειμώνα και κατανόησαν την αξία της κατανάλωσης φρέσκων, φυσικών προϊόντων έναντι των τυποποιημένων. Μέσα από τα χρώματα και τις μυρωδιές, αλλά και μέσω της συνομιλίας με τους παραγωγούς, εμπλούτισαν το λεξιλόγιό τους με νέες ονομασίες (π.χ. τζίντζερ, ρεπάνια), ενώ η παρατήρηση των ζυγισμάτων και των συναλλαγών έδωσε μια πρώτη, πρακτική εικόνα της αξίας των χρημάτων και των μαθηματικών στην καθημερινή ζωή. Παράλληλα, οι μαθητές ανέλαβαν δράση ως «Επιθεωρητές Περιβάλλοντος», με στόχο την καλλιέργεια της οικολογικής συνείδησης. Εντόπισαν την υπερβολική χρήση της πλαστικής σακούλας, συζήτησαν για την αναγκαιότητα της πάνινης τσάντας και έλεγξαν την καθαριότητα του δημόσιου χώρου.
Η διαδικασία αυτή ενίσχυσε την ταυτότητα του ενεργού πολίτη, περνώντας το μήνυμα πως ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλους και η προστασία του αποτελεί ατομική ευθύνη. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην κοινωνικοποίηση. Το άνοιγμα του σχολείου στην κοινότητα είναι ζωτικής σημασίας, ειδικά για παιδιά με περιορισμένες παραστάσεις. Οι μαθητές ενθαρρύνθηκαν να αλληλεπιδράσουν με ευγένεια, να σεβαστούν την σειρά προτεραιότητας και να κινηθούν σωστά μέσα στο πλήθος. Το σχολείο, λειτουργώντας ως «κοινωνικός ανελκυστήρας», οφείλει να προσφέρει τέτοιες οργανωμένες εμπειρίες, καλλιεργώντας την κοινωνική νοημοσύνη και δημιουργώντας πρότυπα πολιτισμένης συμπεριφοράς.
Οι μαθητές μας επέστρεψαν στο σχολείο με νέες εικόνες, γνώσεις, αλλά και προβληματισμούς για το περιβάλλον, νιώθοντας την ικανοποίηση της ενεργής συμμετοχής στη ζωή του τόπου τους.

Επιμέλεια δραστηριότητας: Βροχίδου Δέσποινα, Μπουμπουλέντρα Πωλίνα-Νίκη, Πάτσιου Μιχαέλα.
Επιμέλεια ανάρτησης: Μαρία Ταχτσόγλου

Το Χαμόγελο του Παιδιού

 

Γονείς σε δράση: Εργαστήριο Ρομποτικής Ενηλίκων. Ποιος είπε ότι τα ρομπότ είναι μόνο για παιδιά;

Το σχολείο μας διοργανώνει εργαστήριο ρομποτικής αποκλειστικά για γονείς. Γιατί να συμμετέχετε; Ακούμε για STEM μαθήματα, προγραμματισμό και ρομποτική, αλλά δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε τι ακριβώς κάνουν οι μαθητές/-τριες. Στόχος του εργαστηρίου είναι: να "σπάσουμε" τον φόβο της τεχνολογίας, να δείτε ότι η ρομποτική είναι πιο απλή και διασκεδαστική από όσο νομίζετε, να έρθετε κοντά στα ενδιαφέροντα των παιδιών, κατανοώντας πώς λειτουργούν τα εργαλεία της ρομποτικής και να ανοίξετε νέους διαύλους επικοινωνίας με τα παιδιά, να διασκεδάσετε, είναι μια ευκαιρία για δημιουργικότητα και συνεργασία με άλλους γονείς. Σημαντικό: Δεν απαιτείται καμία απολύτως προηγούμενη γνώση προγραμματισμού ή τεχνολογίας. Ελάτε απλώς με καλή διάθεση για πειραματισμό!

Climate, a friend with character

Στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος Climate, a friend with character με συντονίστρια χώρα το Βέλγιο, οι μαθητές της Ε΄ τάξης σχεδίασαν αφίσες για τις χώρες που συμμετέχουν στο έργο, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Βουλγαρία, τη Λιθουανία, τη Γουαδελούπη-Γαλλία. Ένα έργο με στόχο την καλλιέργεια της ευθύνης των επιλογών μας ως προς τις επιπτώσεις στο περιβάλλον. Η κλιματική αλλαγή αλλάζει την καθημερινότητά μας επηρεάζοντας σημαντικά όχι μόνον συγκεκριμένα επαγγέλματα αλλά το μέλλον του πλανήτη, δηλ. τη ζωή μας ολάκερη. Οι μαθητές μαθαίνουν από τα πρώτα σχολικά τους χρόνια τι συμβαίνει σε τόπους που φαίνεται πως είναι μακρινοί, όμως είναι τόσο συν-εξαρτώμενοι με τον τρόπο που ζει καθένας μας.

Επιμέλεια ανάρτησης: Μαρία Ταχτσόγλου

Seeds of Europe (Σπόροι της Ευρώπης)

Να μοιραστούμε μαζί σας μια γεύση από το eTwinning πρόγραμμα που υλοποιούμε μαζί με εξαιρετικούς συνεργάτες εκπαιδευτικούς : «Seeds of Europe» (Σπόροι της Ευρώπης). Δεν πρόκειται για ένα μάθημα γεωγραφίας, αλλά για ένα ζωντανό εργαστήριο για τις αξίες που μας ενώνουν. Αξιοποιώντας την ομορφιά της φύσης για να χαρτογραφήσουν την ήπειρό μας, οι μαθητές/-τριες φυτεύουν σπόρους Δημοκρατίας, ώστε να συμμετέχουν σε μια κοινή ιδέα για το σχολείο και την κοινότητα, σπόρους Ειρήνης, ώστε καταργώντας τα σύνορα να χτίζονται φιλίες μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών σε όλη την Ευρώπη, σπόρους Ενσυναίσθησης, ώστε να καλλιεργούν έναν βαθύ σεβασμό για το περιβάλλον και τη δέσμευση για την προστασία του κοινού μας σπιτιού. Στον «Ευρωπαϊκό Κήπο» μας, η ποικιλομορφία είναι η μεγαλύτερη δύναμή μας και η συνεργασία είναι το νερό που μας βοηθά να μεγαλώσουμε. Η νέα γενιά χρειάζεται καλοσύνη, ακεραιότητα και πνεύμα ενότητας για να πορευτεί. Εσείς γονείς και εκπαιδευτικοί ποιες αξίες φυτεύετε στις οικογένειές σας και στις τάξεις σας;

Επιμέλεια ανάρτησης: Μαρία Ταχτσόγλου