Έχετε προσέξει ποτέ ότι όλοι οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί; Άλλοι έχουν καστανά μάτια, άλλοι γαλάζια. Άλλοι τρέχουν πολύ γρήγορα και άλλοι ζωγραφίζουν υπέροχα. Το ίδιο συμβαίνει και με το μυαλό μας. Κάποια παιδιά έχουν έναν δικό τους, ξεχωριστό τρόπο να σκέφτονται, να νιώθουν και να βλέπουν τον κόσμο.
Πώς είναι να είσαι στο φάσμα του αυτισμού; Φανταστείτε να ακούτε τον ήχο του κλιματιστικού σαν να είναι δυνατή μουσική ή τα φώτα να σας φαίνονται πολύ φωτεινά σαν τον ήλιο. Πολλά παιδιά με αυτισμό θυμούνται απίστευτες λεπτομέρειες, γνωρίζουν τα πάντα για τους δεινόσαυρους ή τα τρένα και είναι πολύ καλοί στους υπολογιστές ή τη μουσική. Μερικές φορές δυσκολεύονται να πουν με λόγια πώς νιώθουν ή προτιμούν να παίζουν μόνα τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θέλουν φίλους, απλώς χρειάζονται λίγο παραπάνω χρόνο και ησυχία.
Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς; Χρειάζεται κατανόηση. Αν δούμε ένα παιδάκι να κλείνει τα αυτιά του ή να μην μας απαντά αμέσως, δεν το κοροϊδεύουμε. Του χαμογελάμε και του λέμε: "Είμαι εδώ αν με χρειαστείς". Γιατί στο σχολείο μας, όλοι οι φίλοι χωράνε, όσα χρώματα κι αν έχει η "μπλούζα" της ψυχής τους!
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό, πραγματοποιήθηκαν δραστηριότητες για τους μαθητές Α’, Β’ και Γ’ τάξης, με στόχο την ενημέρωση, την κατανόηση και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Οι δραστηριότητες ξεκίνησαν με ένα αρχικό διερευνητικό ερώτημα σχετικά με τον αυτισμό στην ολομέλεια της τάξης, κατά το οποίο καταγράφηκαν οι απόψεις και οι γνώσεις των παιδιών. Στη συνέχεια, προβλήθηκε ένα σύντομο βίντεο που παρουσίαζε την ιστορία ενός παιδιού, δίνοντας αφορμή για προβληματισμό και συζήτηση. Ακολούθησε δραστηριότητα με λέξεις στον πίνακα, όπου οι μαθητές χρησιμοποίησαν emoji για να δηλώσουν εάν συγκεκριμένες δραστηριότητες θα άρεσαν ή όχι στον πρωταγωνιστή. Μέσα από αυτή τη διαδικασία αναπτύχθηκε ένας γόνιμος διάλογος σχετικά με τις προτιμήσεις και τις ιδιαιτερότητες κάθε ατόμου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα συναισθήματα του πρωταγωνιστή, καθώς και σε πιθανούς τρόπους διαχείρισης καθημερινών δυσκολιών. Στο ίδιο πλαίσιο πραγματοποιήθηκε η ανάγνωση και συζήτηση του βιβλίου «Πολυξένη», ενισχύοντας περαιτέρω την κατανόηση των παιδιών. Τέλος, οι μαθητές κατέγραψαν λέξεις σχετικές με αυτά που παρακολούθησαν και ζωγράφισαν πολλά διαφορετικά παιδιά σε ένα πανό σε μορφή παζλ, αναδεικνύοντας με συμβολικό τρόπο ότι όλοι είμαστε μοναδικοί, αλλά ταυτόχρονα κομμάτια ενός συνόλου.
Για τους Γονείς
Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού δεν είναι απλώς μια ημέρα ενημέρωσης, αλλά μια πρόσκληση για ενσυναίσθηση. Οι μαθητές/τριες των πρώτων τάξεων του Δημοτικού βρίσκονται στην κατάλληλη ηλικία για να διδαχθούν ότι η διαφορετικότητα δεν είναι απειλή, αλλά πλούτος. Πώς μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να κατανοήσει τον αυτισμό; Χρησιμοποιήστε απλά παραδείγματα: εξηγήστε ότι όπως κάποιοι φορούν γυαλιά για να βλέπουν καλύτερα, έτσι και το μυαλό κάποιων παιδιών λειτουργεί με "διαφορετικό τρόπο". Είναι ένας άλλος τρόπος επεξεργασίας του κόσμου. Μιλήστε για "δυσκολίες" και "δεξιότητες" αντί για "ασθένεια". Ο αυτισμός δεν είναι κάτι που θεραπεύεται, είναι ένας τρόπος ύπαρξης. Τα παιδιά μας παρατηρούν. Ο τρόπος που εμείς θα αντιμετωπίσουμε ένα παιδί που μπορεί να έχει μια κρίση στο σούπερ μάρκετ ή στην παιδική χαρά, διδάσκει στο παιδί μας τον σεβασμό ή την απόρριψη. Παροτρύνετε το παιδί σας να συμπεριλαμβάνει στο παιχνίδι του συμμαθητές που μπορεί να φαίνονται "απόμακροι". Η κοινωνική ένταξη ξεκινά από το διάλειμμα του σχολείου.
Ο αυτισμός είναι ένα παζλ. Κάθε κομμάτι είναι διαφορετικό, αλλά όλα είναι απαραίτητα για να συνθέσουν την εικόνα.
Πώς είναι να είσαι στο φάσμα του αυτισμού; Φανταστείτε να ακούτε τον ήχο του κλιματιστικού σαν να είναι δυνατή μουσική ή τα φώτα να σας φαίνονται πολύ φωτεινά σαν τον ήλιο. Πολλά παιδιά με αυτισμό θυμούνται απίστευτες λεπτομέρειες, γνωρίζουν τα πάντα για τους δεινόσαυρους ή τα τρένα και είναι πολύ καλοί στους υπολογιστές ή τη μουσική. Μερικές φορές δυσκολεύονται να πουν με λόγια πώς νιώθουν ή προτιμούν να παίζουν μόνα τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θέλουν φίλους, απλώς χρειάζονται λίγο παραπάνω χρόνο και ησυχία.
Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς; Χρειάζεται κατανόηση. Αν δούμε ένα παιδάκι να κλείνει τα αυτιά του ή να μην μας απαντά αμέσως, δεν το κοροϊδεύουμε. Του χαμογελάμε και του λέμε: "Είμαι εδώ αν με χρειαστείς". Γιατί στο σχολείο μας, όλοι οι φίλοι χωράνε, όσα χρώματα κι αν έχει η "μπλούζα" της ψυχής τους!
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό, πραγματοποιήθηκαν δραστηριότητες για τους μαθητές Α’, Β’ και Γ’ τάξης, με στόχο την ενημέρωση, την κατανόηση και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Οι δραστηριότητες ξεκίνησαν με ένα αρχικό διερευνητικό ερώτημα σχετικά με τον αυτισμό στην ολομέλεια της τάξης, κατά το οποίο καταγράφηκαν οι απόψεις και οι γνώσεις των παιδιών. Στη συνέχεια, προβλήθηκε ένα σύντομο βίντεο που παρουσίαζε την ιστορία ενός παιδιού, δίνοντας αφορμή για προβληματισμό και συζήτηση. Ακολούθησε δραστηριότητα με λέξεις στον πίνακα, όπου οι μαθητές χρησιμοποίησαν emoji για να δηλώσουν εάν συγκεκριμένες δραστηριότητες θα άρεσαν ή όχι στον πρωταγωνιστή. Μέσα από αυτή τη διαδικασία αναπτύχθηκε ένας γόνιμος διάλογος σχετικά με τις προτιμήσεις και τις ιδιαιτερότητες κάθε ατόμου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στα συναισθήματα του πρωταγωνιστή, καθώς και σε πιθανούς τρόπους διαχείρισης καθημερινών δυσκολιών. Στο ίδιο πλαίσιο πραγματοποιήθηκε η ανάγνωση και συζήτηση του βιβλίου «Πολυξένη», ενισχύοντας περαιτέρω την κατανόηση των παιδιών. Τέλος, οι μαθητές κατέγραψαν λέξεις σχετικές με αυτά που παρακολούθησαν και ζωγράφισαν πολλά διαφορετικά παιδιά σε ένα πανό σε μορφή παζλ, αναδεικνύοντας με συμβολικό τρόπο ότι όλοι είμαστε μοναδικοί, αλλά ταυτόχρονα κομμάτια ενός συνόλου.
Για τους Γονείς
Η Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού δεν είναι απλώς μια ημέρα ενημέρωσης, αλλά μια πρόσκληση για ενσυναίσθηση. Οι μαθητές/τριες των πρώτων τάξεων του Δημοτικού βρίσκονται στην κατάλληλη ηλικία για να διδαχθούν ότι η διαφορετικότητα δεν είναι απειλή, αλλά πλούτος. Πώς μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να κατανοήσει τον αυτισμό; Χρησιμοποιήστε απλά παραδείγματα: εξηγήστε ότι όπως κάποιοι φορούν γυαλιά για να βλέπουν καλύτερα, έτσι και το μυαλό κάποιων παιδιών λειτουργεί με "διαφορετικό τρόπο". Είναι ένας άλλος τρόπος επεξεργασίας του κόσμου. Μιλήστε για "δυσκολίες" και "δεξιότητες" αντί για "ασθένεια". Ο αυτισμός δεν είναι κάτι που θεραπεύεται, είναι ένας τρόπος ύπαρξης. Τα παιδιά μας παρατηρούν. Ο τρόπος που εμείς θα αντιμετωπίσουμε ένα παιδί που μπορεί να έχει μια κρίση στο σούπερ μάρκετ ή στην παιδική χαρά, διδάσκει στο παιδί μας τον σεβασμό ή την απόρριψη. Παροτρύνετε το παιδί σας να συμπεριλαμβάνει στο παιχνίδι του συμμαθητές που μπορεί να φαίνονται "απόμακροι". Η κοινωνική ένταξη ξεκινά από το διάλειμμα του σχολείου.
Ο αυτισμός είναι ένα παζλ. Κάθε κομμάτι είναι διαφορετικό, αλλά όλα είναι απαραίτητα για να συνθέσουν την εικόνα.
Υπεύθυνοι εκπ/κοί: Μιχαέλα Πάτσιου ΠΕ71 & Δέσποινα Παπαδοπούλου ΠΕ70.50
